Towarzystwo Pomocy im. Św. Brata Alberta

Działania na rzecz osób bezdomnych

• art. 17 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz.
U. z 2008 r., Nr 115, poz. 728).
• program przygotowano również w oparciu o opracowany w sierpniu 2006 roku przez
Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej Program „Powrót osób bezdomnych do
społeczności”
• ,,Strategia rozwiązywania problemów społecznych dla miasta Zamość na lata 2004-
2006 oraz kierunki na lata 2007-2013“, przyjęta Uchwalą Nr XXV/274/2004 Rady Miejskiej
w Zamościu z dnia 27.09.2004 roku.

II. Adresaci programu

Program adresowany jest do osób bezdomnych oraz zagrożonych bezdomnością
pochodzących z terenu miasta Zamościa i okolic.

III. Cel programu

Celem niniejszego programu jest zapobieganie powstawaniu, utrwalaniu się
i poszerzaniu zjawiska bezdomności poprzez szeroko rozumiane działania osłonowe i aktywizujące, prowadzące do zapewnienia osobom bezdomnym bezpieczeństwa socjalnego oraz stwarzanie warunków sprzyjających rozwiązywaniu problemów wynikających z braku schronienia, jak również tworzenie szans i warunków umożliwiających konkretnym osobom wyjście z bezdomności.

IV. Finansowanie programu

Program może być finansowany w oparciu o:

•środki pozyskane z budżetu Miasta,
•środki własne,
•środki pozyskane z Zarządu Głównego we Wrocławiu
•środki pozyskane w ramach programów rządowych na rzecz osób bezdomnych,
•środki pozyskane z Urzędu Marszałkowskiego,
•środki pozyskane z Urzędu Wojewódzkiego.

V. Realizacja programu

Stereotyp osoby bezdomnej w języku potocznym funkcjonuje jako określenie osoby
brudnej, zarośniętej, często pijanej, przesypiającej noce na klatkach schodowych, dworcach
czy piwnicach.
Departament Pomocy Społecznej Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej przyjmuje, iż generalnie osoby bezdomne można podzielić na trzy kategorie:

1. Bezdomni z przymusu – są to osoby, które nie posiadają, bądź utraciły miejsce
zamieszkania w wyniku zdarzeń losowych, decyzji administracyjnych, długotrwałego
konfliktu z rodzina, bądź braku możliwości prowadzenia samodzielnego gospodarstwa
domowego z przyczyn ekonomicznych lub osobistych;

2. Bezdomni tymczasowo – są to osoby, które opuściły dom i rodzinę pod wpływem
przejściowego zaburzenia w sferze emocjonalnej bądź zaistniałego, gwałtownego konfliktu
w rodzinie o różnym podłożu i etiologii;

3. Bezdomni z wyboru - są to osoby, które odrzuciły obowiązujące normy społeczne
realizując wybrany przez siebie styl życia włóczęgi i wędrowca.
Proces przechodzenia w stan bezdomności to długa i skomplikowana droga. Składają się na
niego zarówno czynniki obiektywne –tj. niezależne od woli osoby, jak i czynniki subiektywne – tj. akceptowane, a nawet współtworzone przez osobę. Proces ten trwa w czasie a jego dynamika jest uzależniona od indywidualnych cech osoby i jej losów.

Ze względu na złożoność przyczyn powstawania sytuacji kryzysowej prowadzącej do bezdomności, działalność Towarzystwa Pomocy im. Św. Brata Alberta ma duże znaczenie dla przeciwdziałania i łagodzenia jej skutków.  

Program zakłada prowadzenie Schroniska dla osób bezdomnych, czynnego całą dobę
we wszystkie dni tygodnia. Schronisko zobowiązane jest prowadzić działania zmierzające do udzielenia wieloaspektowej pomocy osobom bezdomnym, zarówno umożliwiające biologiczne przetrwanie poprzez działania osłonowe jak też umożliwienie dokonania zmiany statusu bezdomnego poprzez działania aktywizujące.
Mają one na celu pomoc w wychodzeniu z bezdomności i przywracanie osób do  życia w społeczeństwie w naturalnym środowisku.

Osoby bezdomne przebywające w Schronisku winny być objęte indywidualnym
programem wychodzenia z bezdomności, którego realizacja wymaga aktywnego współdziałania ze strony bezdomnego w rozwiązywaniu własnych problemów życiowych.

Przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu osób bezdomnych i wyprowadzenie
z bezdomności będzie realizowane we współpracy z podmiotami niepublicznymi. Realizacja programu odbywać się będzie w ramach ogłaszanych programów, projektów oraz otwartych kursów ofert dla podmiotów uprawnionych działających na rzecz osób bezdomnych.

VI. Przewidywane efekty programu

Projekt zakłada:

1) w zakresie profilaktyki:
- ograniczenie zjawiska bezdomności
2) w sferze osłonowej:
- zabezpieczenie całodobowej opieki osobom przebywającym w Schronisku (wyżywienie, nocleg)
3) w zakresie aktywizacji:
- powrót części osób bezdomnych do środowiska.

Zakłada się, iż realizacja zadania doprowadzi również do:

•poprawy systemu pomocy osobom bezdomnym,
•utrzymania dotychczasowej ilości miejsc noclegowych w celu pełnego zabezpieczenia
potrzeb w tym zakresie wszystkim osobom pozbawionym schronienia i odpowiednich
warunków egzystencjalnych,
•zacieśnienia współpracy z opieką społeczną, policją, strażą miejską,
kuratorami sądowymi, kościołem i innymi podmiotami działającymi na rzecz bezdomnych,
•integracji osób bezdomnych ze społecznością lokalną.